Te paard een berg beklimmen

Rotsethornet te paard

De week is weer voorbij gevolgen! Het ene moment zit je in Trondheim voor een badminton wedstrijd en het andere moment zit je op een paard op weg naar de meest populaire berg in Volda; Rotsehornet. Alles is nu al gewoon, dan begin je ook meer na te denken en dat kan soms best lastig zijn..

De week begon rustig. Na mijn avontuur in Trondheim moest eerst ik weer even bijtanken. Ik had geen fotografie lessen deze week vanwege de deadline voor de magazine covers op vrijdag dus dat kwam goed uit. De covers zijn inmiddels allemaal ingeleverd, volgende week gaan we door met de volgende opdracht: outdoor potrait. Aangezien ik zelf altijd buiten werk kijk ik hier erg naar uit!

Dinsdag stond in het teken van mijn magazine. Ik heb inmiddels al een paar interviews gedaan en het magazine begint al aardig vorm te krijgen. We hadden een nuttige workshop InDesign. Dit is het programma wat wij gebruiken voor het maken van flyers, posters en dus ook magazines.

Alle sneeuw is inmiddels verdwenen. Dat betekent dat we nu eindelijk de bergen kunnen gaan verkennen. Ik had jullie al een keer eerder verteld over de pensionstal die hier vlakbij zit. Aangezien ik al een hele poos niks meer van de mevrouw had gehoord besloot ik haar nog maar eens een berichtje te sturen. Deze week voelde ik mij wat minder goed, ik mis de beesten thuis.. Mijn familie kan ik bellen, maar mijn kat niet haha. Paardrijden is voor mij de beste manier op mijn hoofd leeg te maken en lekker te ontspannen. Gelukkig mocht ik nog een keer komen, sterker nog, we konden zelfs samen rijden!

Ik mocht dit keer met Milla, een lieve IJslander merrie op pad. Dat klikte heel goed! Ze is echt een clown haha. Het rijden was wel even spannend. Als ik thuis samen met mijn zus op buiten rit ga is het vanzelfsprekend gewoon plat. Dat is hier wel anders! We zijn naar een mooi uitkijkpunt gegaan ongeveer halverwege de beroemde berg Rotsethornet van Volda. Dat was echt onwijs gaaf! Het uitzicht maakte het plaatje helemaal compleet. Ik heb zo genoten. De berg op ging nog wel aardig soepel, het was stijl maar goed te doen. De berg af was nog wel een uitdaging, ik zit normaal in een groot westernzadel, waar je bij nood de knop kunt grijpen. Een dressuur zadel is dan wel echt even weer wennen. Gelukkig zijn de paarden ervaren en super braaf.

Vrijdag ben ik samen met nog drie andere Erasmus studenten naar het winkelcentrum in Alesund (Moa) geweest. Ik moest een cap hebben voor het paardrijden, maar uiteraard was precies mijn maat uitverkocht. Tjah, en als je dan toch in een winkelcentrum bent ga je natuurlijk niet met lege handen naar huis. Zo nu en dan mag je jezelf ook wel verwennen toch? Ik ben in ieder geval weer een paar kledingstukken rijker. Op de terugweg hadden we een super mooi uitzicht vanaf de veerboot! Mijn koelkast raakte weer aardig leeg, dus we zijn s’avonds nog met een groepje wezen bin shoppen, dumpster diven dus. Dit keer was de beste vondst 18 pondjes kaas! We hadden ook heel wat paprika’s, tomaten en sla. Tijd om een keer wat anders te maken. Weet jij nog een lekker recept? 

Laat een reactie achter!

 

 

 

 

 

 

 

2 gedachten over “Te paard een berg beklimmen

  1. Jeemig wat hebben jullie weer veel uit de vuilnisbak gehaald. Even zoeken op recepten met kaas. Dan vind je van alles.

    Groetjes van het thuisfront

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *